Συνολικές προβολές σελίδας

Δευτέρα, 17 Αυγούστου 2009

Αποφάσεις Δικαστηρίων

Το Μονομελές Πρωτοδικείο Πάτρας με την 1558/1998 απόφασή του, έκανε δεκτή την αίτηση κατοίκων περιοχής περί απαγόρευσης εγκατάστασης κεραιών κινητής τηλεφωνίας σε ακίνητο, το οποίο βρισκόταν σε κοινότητα του Ν. Αχαΐας. Το Πρωτοδικείο έκρινε ότι, προκειμένου να προστατευθεί η υγεία των πολιτών, θα πρέπει οι κεραίες κινητής τηλεφωνίας να μην τοποθετούνται σε γειτνίαση με κατοικίες. Υπέδειξε την τοποθέτηση των εγκαταστάσεων σε απόσταση 300 μέτρων από κατοικημένες περιοχές ενώ επεσήμανε και τη δυνατότητα των εταιρειών, με επιπλέον κόστος, να κατασκευάζουν πύργους τουλάχιστον 500 μέτρα από κατοικίες και να χρησιμοποιούν κεραίες μεγάλης απολαβής.


Το Μονομελές Πρωτοδικείο Ηρακλείου με την 802/2003 απόφασή του έκρινε ότι «το αγαθό της υγείας του ανθρώπου είναι ανεκτίμητο και δεν επιδέχεται πειραματισμό ή αντιπαράθεση με αμφίβολα υλικά αγαθά της σύγχρονης τεχνολογίας, των οποίων η εξασφάλιση συνήθως προϋποθέτει τη διακινδύνευσή της (της υγείας)». Με το σκεπτικό αυτό το Δικαστήριο κατέληξε ότι πιθανολογείται ότι συντρέχει επικείμενος κίνδυνος από τη λειτουργία του σταθμού βάσης κινητής τηλεφωνίας και, ρυθμίζοντας προσωρινά την κατάσταση, απαγόρευσε την εγκατάσταση και τη λειτουργία αυτού.


Το Μονομελές Πρωτοδικείο Θεσσαλονίκης με την 4598/2003 απόφαση του απαγόρευσε την εγκατάσταση και λειτουργία κεραίας κινητής τηλεφωνίας στην περιοχή Πράσινος Λόφος Φιλυρού Θεσσαλονίκης. Αν και ο κάτοχος της κεραίας διέθετε άδεια εγκατάστασης της αρμόδιας αρχής και είχε λάβει και τις λοιπές εγκρίσεις, το Δικαστήριο απαγόρευσε την εγκατάσταση καθώς βρισκόταν σε απόσταση μόλις 5 μέτρων από στρατόπεδο, 25 μέτρων από την εκκλησία, 150 μέτρων από το μεγάλο δάσος της περιοχής, 150 μέτρων από το Παιδικό Χωριό ΣΟΣ Βορείου Ελλάδος και 80-100 μέτρων από κατοικίες των αιτούντων.

Αποφάσεις Δικαστηρίων

Το Μονομελές Πρωτοδικείο Πάτρας με την 1558/1998 απόφασή του, έκανε δεκτή την αίτηση κατοίκων περιοχής περί απαγόρευσης εγκατάστασης κεραιών κινητής τηλεφωνίας σε ακίνητο, το οποίο βρισκόταν σε κοινότητα του Ν. Αχαΐας. Το Πρωτοδικείο έκρινε ότι, προκειμένου να προστατευθεί η υγεία των πολιτών, θα πρέπει οι κεραίες κινητής τηλεφωνίας να μην τοποθετούνται σε γειτνίαση με κατοικίες. Υπέδειξε την τοποθέτηση των εγκαταστάσεων σε απόσταση 300 μέτρων από κατοικημένες περιοχές ενώ επεσήμανε και τη δυνατότητα των εταιρειών, με επιπλέον κόστος, να κατασκευάζουν πύργους τουλάχιστον 500 μέτρα από κατοικίες και να χρησιμοποιούν κεραίες μεγάλης απολαβής.


Το Μονομελές Πρωτοδικείο Ηρακλείου με την 802/2003 απόφασή του έκρινε ότι «το αγαθό της υγείας του ανθρώπου είναι ανεκτίμητο και δεν επιδέχεται πειραματισμό ή αντιπαράθεση με αμφίβολα υλικά αγαθά της σύγχρονης τεχνολογίας, των οποίων η εξασφάλιση συνήθως προϋποθέτει τη διακινδύνευσή της (της υγείας)». Με το σκεπτικό αυτό το Δικαστήριο κατέληξε ότι πιθανολογείται ότι συντρέχει επικείμενος κίνδυνος από τη λειτουργία του σταθμού βάσης κινητής τηλεφωνίας και, ρυθμίζοντας προσωρινά την κατάσταση, απαγόρευσε την εγκατάσταση και τη λειτουργία αυτού.


Το Μονομελές Πρωτοδικείο Θεσσαλονίκης με την 4598/2003 απόφαση του απαγόρευσε την εγκατάσταση και λειτουργία κεραίας κινητής τηλεφωνίας στην περιοχή Πράσινος Λόφος Φιλυρού Θεσσαλονίκης. Αν και ο κάτοχος της κεραίας διέθετε άδεια εγκατάστασης της αρμόδιας αρχής και είχε λάβει και τις λοιπές εγκρίσεις, το Δικαστήριο απαγόρευσε την εγκατάσταση καθώς βρισκόταν σε απόσταση μόλις 5 μέτρων από στρατόπεδο, 25 μέτρων από την εκκλησία, 150 μέτρων από το μεγάλο δάσος της περιοχής, 150 μέτρων από το Παιδικό Χωριό ΣΟΣ Βορείου Ελλάδος και 80-100 μέτρων από κατοικίες των αιτούντων.